Translate site

poniedziałek, 20 marca 2017

Betaloc - lek stosowany m.in. w migotaniu przedsionków.

β-bloker -  Metoprolol, substancja czynna leku Betaloc, należy do grupy leków nazywanych lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne (β-adrenolityki). Działanie leku polega na blokowaniu receptorów β1 znajdujących się w sercu, co objawia się zmniejszeniem częstości rytmu serca i kurczliwości mięśnia sercowego i w konsekwencji prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Betaloc, 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań - 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1 mg metoprololu winianu (Metoprololi tartras).



Metoprolol jest wybiórczym β1-adrenolitykiem. Oznacza to, że blokuje on znajdujące się w sercureceptory β1 dawce znacznie mniejszej niż wymagana do zablokowania receptorów β2 w naczyniach obwodowych i oskrzelach. Metoprolol ma niewielkie działanie stabilizujące błonę komórkową i nie pobudza receptorów β.

Leki β-adrenolityczne wykazują ujemne działanie inotropowe i chronotropowe. Metoprolol ogranicza lub hamuje działanie amin katecholowych na mięsień sercowy (uwalnianych podczas wysiłku fizycznego lub stresu). Oznacza to, że odruchowe zwiększenie częstości rytmu serca, pojemności minutowej serca, kurczliwości mięśnia sercowego i ciśnienia tętniczego spowodowane gwałtownym zwiększeniem stężenia amin katecholowych są zmniejszone przez metoprolol.

Reakcja na stres, polegająca na rozszerzeniu łożyska naczyniowego pod wpływem adrenaliny uwolnionej z nadnerczy, nie jest znoszona przez zastosowanie metoprololu. W dawkach leczniczych metoprolol ma dużo mniejszy wpływ na skurcz mięśniówki oskrzeli w porównaniu do nieselektywnych β-adrenolityków. Metoprolol może być stosowany równocześnie z β2-adrenomimetykami u pacjentów z astmą oskrzelową lub objawami przewlekłej choroby obturacyjnej płuc.

Metoprolol w mniejszym stopniu niż nieselektywne β-adrenolityki wpływa na uwalnianie insuliny i metabolizm węglowodanów. W związku z tym może być stosowany u pacjentów z cukrzycą. Reakcja układu krążenia (np. przyspieszenie czynności serca) w przypadku wystąpienia hipoglikemii jest mniej nasilona u pacjentów zażywających metoprolol niż u pacjentów stosujących nieselektywne β-adrenolityki. Jednocześnie szybciej dochodzi do wyrównania stężenia glukozy w osoczu do wartości prawidłowych.

U pacjentów z częstoskurczem nadkomorowym lub migotaniem przedsionków metoprolol spowalnia czynność komór.

Zastosowanie :

• Leczenie częstoskurczów, szczególnie częstoskurczów nadkomorowych niemiarowych najczęściej AF.

• Wczesne zastosowanie produktu Betaloc we wstrzyknięciu dożylnym u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego zmniejsza obszar zawału i ryzyko wystąpienia migotania komór. Zmniejszenie nasilenia bólu po zastosowaniu produktu, może zmniejszyć konieczność stosowania leków przeciwbólowych z grupy opioidów.

• Produkt Betaloc zastosowany w ostrym zawale mięśnia sercowego zmniejsza śmiertelność.

ERC 2015 



 Dawkowanie i sposób podawania

Betaloc powinien być podawany przez personel mający doświadczenie w leczeniu tym produktem. Pacjent powinien mieć kontrolowane ciśnienie tętnicze i zapis EKG. Dostępne musi być wyposażenie i leki konieczne do resuscytacji pacjenta.

Leczenie częstoskurczów

Początkowo podaje się dożylnie 5 mg metoprololu z szybkością od 1 mg do 2 mg na minutę. Dawka ta może być powtarzana w 5-minutowych odstępach aż do uzyskania oczekiwanego skutku klinicznego. Całkowita dawka 10 mg do 15 mg jest zwykle wystarczająca. Dawki 20 mg i większe prawdopodobnie nie spowodują dodatkowej korzyści klinicznej.

Należy zachować szczególną ostrożność, jeżeli metoprolol jest podawany dożylnie pacjentom z ciśnieniem skurczowym mniejszym niż 100 mmHg. Podanie metoprololu może dodatkowo obniżyć ciśnienie tętnicze.

Dzieci i młodzież

Doświadczenia ze stosowaniem produktu Betaloc u dzieci są niewielkie.

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na metoprololu winian, inny β-adrenolityk lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie.

Wstrząs kardiogenny.

• Zespół chorego węzła zatokowego.

Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia.

Niewyrównana niewydolność serca (obrzęk płuc, niedokrwienie narządów lub niedociśnienie).

• Istotna klinicznie bradykardia zatokowa.

• Ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych.

• Kwasica metaboliczna.

• Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.

Podejrzenie świeżego zawału mięśnia sercowego, jeśli czynność serca jest wolniejsza niż 45 skurczów na minutę, odstęp PQ jest dłuższy niż 0,24 s lub ciśnienie skurczowe jest mniejsze niż 100 mmHg.

• Krótkotrwałe lub długotrwałe leczenie produktami leczniczymi o działaniu inotropowym, działającymi agonistycznie na receptory β-adrenergiczne.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U pacjentów leczonych β-adrenolitykami nie należy stosować dożylnie antagonistów wapnia z grupy werapamilu. Chociaż kardioselektywne β-adrenolityki wywierają mniejszy wpływ na czynność płuc niż nieselektywne β-adrenolityki, u pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc należy unikać ich stosowania, chyba że są one konieczne ze względu na stan kliniczny pacjenta.

U pacjentów z astmą oskrzelową lub innymi przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc, jednocześnie z produktem Betaloc należy stosować leki rozszerzające oskrzela (np. terbutalinę). W niektórych przypadkach może być konieczne dostosowanie (zwiększenie) dawki β2-mimetyków podczas rozpoczynania leczenia metoprololem.

Beta-adrenolityki mogą maskować wczesne objawy hipoglikemii, zwłaszcza tachykardie. Jednak podczas leczenia metoprololem ryzyko wystąpienia zaburzeń metabolizmu węglowodanów lub maskowania objawów hipoglikemii jest mniejsze niż w przypadku stosowania niewybiórczych β-adrenolityków . U pacjentów z niestabilną cukrzycą i cukrzycą insulinozależną może być koniecznie dostosowanie dawek stosowanych leków przeciwcukrzycowych.

Bardzo rzadko mogą nasilić się, występujące wcześniej, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (mogące prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego). Z powodu ujemnego wpływu na czas przewodzenia, u pacjentów z blokiem I stopnia należy zachować szczególną ostrożność.

W razie narastania bradykardii dawkę produktu należy zmniejszyć lub odstawić lek, stopniowo zmniejszając dawkę.

Produkt Betaloc jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych,  może również nasilać łagodniejsze zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych.
Jeśli produkt podaje się pacjentom z guzem chromochłonnym nadnerczy, należy jednocześnie stosować lek α-adrenolityczny.

Produkt Betaloc może być stosowany u pacjentów ze stabilną niewydolnością serca. U pacjentów z niewydolnością serca w wywiadzie lub u pacjentów z niewielką rezerwą sercową należy rozważyć włączenie leczenia glikozydami naparstnicy i (lub) lekami moczopędnymi. Stosując produkt Betaloc u pacjentów z niewielką rezerwą sercową, należy zachować szczególną ostrożność.
U pacjentów z niewydolnością serca należy leczyć stany dekompensacji, zarówno przed, jak i w trakcie leczenia metoprololem.

Beta-adrenolityki mogą zwiększać liczbę i wydłużać czas trwania napadów dławicowych u pacjentów z dławicą typu Prinzmetala, z powodu zależnego od receptorów alfa-adrenergicznych skurczu tętnic wieńcowych. Ponieważ Betaloc jest wybiórczym β1-adrenolitykiem, można rozważyć jego zastosowanie, ale należy zachować szczególną ostrożność.

Podobnie jak w przypadku wszystkich β-adrenolityków, przed zastosowaniem produktu u pacjentów z łuszczycą należy rozważyć korzyści i ryzyko związane z jego zastosowaniem.

Leki β-adrenolityczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcję anafilaktyczną. 
Jeśli ciśnienie skurczowe wynosi poniżej 100 mmHg, metoprolol można podawać dożylnie tylkoz zachowaniem środków ostrożności, ponieważ podanie produktu taką drogą może spowodować ryzyko dalszego obniżenia ciśnienia (np. u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca).

U pacjentów z podejrzeniem lub stwierdzeniem zawału mięśnia sercowego, należy uważnie monitorować stan hemodynamiczny pacjenta po podaniu każdej z trzech 5 mg dawek dożylnych.
Nie należy podawać drugiej lub trzeciej dawki, jeżeli czynność serca jest wolniejsza niż 40/min, ciśnienie skurczowe jest mniejsze niż 90 mmHg, a odstęp PQ jest dłuższy niż 0,26 s lub gdy nastąpi zaostrzenie duszności albo skóra pacjenta będzie spocona lub zimna.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża - Produktu Betaloc nie należy stosować u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią, chyba że korzyści wynikające z jego zastosowania są większe niż ryzyko dla płodu lub dziecka karmionego piersią.

Generalnie, leki β-adrenolityczne zmniejszają perfuzję łożyska, co może prowadzić do obumarcia płodu, niewczesnego lub przedwczesnego porodu. Dlatego też, zaleca się odpowiednie monitorowanie matki i płodu, gdy kobieta w ciąży jest leczona produktem Betaloc. Podobnie jak inne β-adrenolityki, metoprolol może wywoływać występowanie działań niepożądanych,przede wszystkim bradykardii i hipoglikemii u płodu, noworodków i dzieci karmionych piersią.

U noworodków zwiększa się ryzyko wystąpienia zaburzeń pracy serca i płuc. Dotychczas metoprolol był stosowany (pod ścisłą kontrolą) u kobiet powyżej 20 tygodnia ciąży, z powodu nadciśnienia tętniczego wywołanego ciążą. Mimo że produkt przenika przez łożysko i znajduje się we krwi pępowinowej, nie zaobserwowano zaburzeń u płodu.

Karmienie piersią

Karmienie piersią nie jest zalecane. Ilość metoprololu spożywana z mlekiem matki prawdopodobnie nie wywiera znaczących skutków związanych z blokowaniem receptorów β u dziecka, jeżeli matka stosuje produkt w dawkach leczniczych.

Przedawkowanie

Możliwe objawy przedawkowania to bradykardia, niedociśnienie tętnicze krwi, ostra niewydolność serca i skurcz oskrzeli.

Ogólna procedura leczenia przedawkowania:

Zaleca się dokładną obserwację pacjenta, podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej, podanie osocza lub zamienników osocza aby leczyć niedociśnienie tętnicze krwi i wstrząs kardiogenny.

Nadmierna bradykardia może być kontrolowana atropiną podawaną dożylnie w dawce 1-2 mg i (lub) poprzez zastosowanie rozrusznika serca. Jeśli konieczne, zastosować można glukagon w dużej dawce dożylnej wynoszącej 10 mg. Bolus dożylny można powtórzyć lub podać glukagon we wlewie dożylnym w dawce 1-10 mg/godzinę, w zależności od reakcji pacjenta, jeśli jest to konieczne. Jeśli brak jest odpowiedzi na glukagon lub jeśli jest on niedostępny, zastosować można produkt stymulujący receptor beta-adrenergiczny, taki jak dobutamina w dawce 2,5 do 10 μg/kg/minutę we wlewie dożylnym.

Dobutamina, ze względu na swoje działanie inotropowe dodatnie, może być również stosowana w leczeniu niedociśnienia i ostrej niewydolności serca. Prawdopodobne jest, że stosowane dawki dobutaminy nie będą wystarczające aby odwrócić wpływ β-adrenolityków na pracę serca, jeśli przedawkowanie było znaczne. Dawkę dobutaminy należy w razie potrzeby zwiększyć, aby osiągnąć pożądaną odpowiedź kliniczną

Należy rozważyć podanie jonów wapnia. Skurcze oskrzeli powinny ustąpić po zastosowaniu produktów leczniczych rozszerzających oskrzela.

W przypadku pacjentów z migotaniem przedsionków z zespołem preekscytacji lub trzepotaniem przedsionków unikaj stosowania : adenozyny, diltiazemu, werapamilu i digoksyny ponieważ leki te mogą blokując przewodnictwo przedsionkowo - komorowe względnie nasilić zjawisko preekscytacji.

Źródło : Charakterystyka  Produktu Leczniczego  Rejestr Produktów Leczniczych - Produkty lecznicze wpisane do Rejestru Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.  Produkty lecznicze wpisane do Wspólnotowego Rejestru Produktów Leczniczych. ERC 2015

niedziela, 19 marca 2017

Nagłe zatrzymanie krążenia (NZK) – ustanie lub znaczne upośledzenie mechanicznej czynności serca, cechujące się brakiem reakcji chorego na bodźce, brakiem wyczuwalnego tętna oraz bezdechem lub agonalnym oddechem.

Nagła śmierć sercowa – zgon z przyczyn sercowych poprzedzony nagłą utratą przytomności, gdy objawy poprzedzające zgon wystąpiły nie wcześniej niż przed godziną.

NZK pierwotne – spowodowane chorobą serca: ostry zespół wieńcowy (najczęściej), kardiomiopatia (rozstrzeniowa o innej etiologii niż niedokrwienie, przerostowa, arytmogenna prawokomorowa), genetycznie uwarunkowane arytmogenne choroby serca (zespół długiego odstępu QT, zespół Brugadów, wielokształtny częstoskurcz komorowy zależny od katecholamin i in.), zwężenie zastawki aortalnej, wypadanie płatka zastawki mitralnej, nieprawidłowe odejście tętnic wieńcowych, mostek mięśniowy nad tętnicą wieńcową, zespół WPW, zaburzenia czynności węzła zatokowego i przewodzenia AV, migotanie komór (VF) idiopatyczne; spowodowane zatorowością płucną, pęknięciem tętniaka lub rozwarstwieniem aorty.

NZK wtórne – spowodowane przyczyną pozasercową, np. zatrzymaniem oddechu, urazem wielonarządowym, wykrwawieniem.

Mechanizmy NZK: migotanie lub trzepotanie komór (VF, →ryc. 2.1-1), częstoskurcz komorowy (VT) bez tętna, asystolia (brak czynności elektrycznej i mechanicznej serca, także gdy czynność <10/min), czynność elektryczna bez tętna (PEA; brak skutecznej hemodynamicznie czynności mechanicznej serca pomimo zachowania zorganizowanej czynności elektrycznej). Asystolia i PEA są częstymi mechanizmami wtórnego NZK, dlatego zawsze wymagają poszukiwania odwracalnych przyczyn.


Próby przywrócenia samoistnego krążenia krwi z zastosowaniem RKO, zaawansowanych metod udrożnienia dróg oddechowych (intubacji dotchawiczej), defibrylacji i leków przez zawodowych ratowników, którzy działają w zespole i dysponują sprzętem.



-------------------------------------------------------------

1. Ocena bezpieczeństwa (usunięcie zagrożeń) i rozpoznanie zatrzymania krążenia.

-------------------------------------------------------------

2. Prowadź RKO jak podczas BLS. Minimalizuj przerwy przeznaczone na inne czynności (intubacja <10 s [najlepiej bez przerwy w RKO], defibrylacja <5 s; kontynuuj RKO podczas ładowania defibrylatora →niżej). Jeśli to możliwe, co 2 min powinna następować zmiana osoby uciskającej klatkę piersiową.

-------------------------------------------------------------

3. Oceń mechanizm NZK i w razie wskazań defibryluj – jeżeli defibrylator jest od razu dostępny i gotowy do wyzwolenia wyładowania, a do NZK doszło na oczach ratowników lub w szpitalu, defibrylacja ma pierwszeństwo przed RKO. Podłącz defibrylator ręczny i obserwuj kardiomonitor pod kątem arytmii kwalifikującej się do defibrylacji (VF lub VT bez tętna).


Po włączeniu defibrylatora sprawdź, czy urządzenie jest nastawione na właściwe używane odprowadzenia (lead select) – łyżki lub naklejane duże elektrody do defibrylacji (paddles) albo standardowe elektrody (odprowadzenia [leads] I, II, III; wtedy przyklej 3 elektrody do klatki piersiowej [czerwona – prawy bark, żółta – lewy bark, zielona – w lewej linii pachowej środkowej na łuku żebrowym] i połącz je przewodami z defibrylatorem).

W razie asystolii (prawie płaska linia EKG) sprawdź poprawność podłączenia defibrylatora (kardiomonitora), ustawienie wzmocnienia sygnału (gain) i zapis z innego odprowadzenia (protokół potwierdzenia asystolii). W razie wątpliwości czy występuje asystolia, czy niskonapięciowe VF, nie podejmuj próby defibrylacji, lecz kontynuuj resuscytację. W czasie RKO ocenę rytmu serca ponawiaj co 2 min.

Defibrylacja z użyciem defibrylatora ręcznego:

1) nałóż żel (lub specjalne podkładki) na skórę klatki piersiowej w miejscu przyłożenia łyżek lub na łyżki; przyklejane elektrody do defibrylacji nie wymagają żelu, a jednocześnie są skuteczniejsze i bezpieczniejsze


2) przyklej specjalne elektrody defibrylujące do klatki piersiowej lub przyłóż łyżki z siłą nacisku ~10 kg (jedną poniżej prawego obojczyka wzdłuż mostka, drugą poniżej i na lewo od lewej brodawki piersiowej; ryc. 2.1-4)

3) oceń rytm na kardiomonitorze defibrylatora (po przyklejeniu elektrod lub przyłożeniu łyżek na krótko przerwij resuscytację) – wskazaniem do wyładowania elektrycznego jest VF lub VT bez tętna;
na czas ładowania defibrylatora wznów RKO (łyżki defibrylatora oderwij od klatki piersiowej)

4) ustaw energię wyładowania

a) u dorosłych – defibrylator dwufazowy, zależnie od modelu, pierwsze wyładowanie zwykle 150 J, a jeśli instrukcja urządzenia nie jest dostępna – 200 J; energię kolejnych wyładowań można zwiększać do maks. 360 J; defibrylator jednofazowy 360 J (pierwsze i kolejne wyładowania)

b) u dzieci – 4 J/kg mc. (pierwsze i kolejne wyładowania)

5) naładuj defibrylator (przycisk „ładowanie” [charge])

6) wezwij wszystkich uczestników akcji reanimacyjnej do odsunięcia się od chorego i sprawdź, czy nikt nie dotyka chorego lub przedmiotów, z którymi chory ma kontakt; w tym momencie przerwij RKO, a jeśli stosujesz łyżki defibrylatora – przyłóż je ponownie do miejsc pokrytych wcześniej żelem

7) wyzwól wyładowanie (przycisk „wyładowanie” [discharge] lub „wstrząs” [shock]).

Po wyładowaniu kontynuuj RKO przez 2 min, chyba że wystąpią oznaki powrotu krążenia (kaszel, oddech, ruchy) lub nastąpi gwałtowny wzrost ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla w powietrzu końcowo­wydechowym (ETCO2).

Dopuszcza się wykonanie następujących bezpośrednio po sobie 3 prób defibrylacji, jeżeli do zatrzymania krążenia doszło u pacjenta monitorowanego w obecności świadków i defibrylator jest natychmiast dostępny (np. pracownia kardiologii inwazyjnej, oddział intensywnej terapii) lub gdy doszło do NZK podczas monitorowania EKG z użyciem defibrylatora.

Osoby z wszczepionym rozrusznikiem serca lub kardiowerterem-defibrylatorem powinny nosić na ręce bransoletki informujące o tym. W takim przypadku umieść elektrody defibrylatora ≥8 cm od wszczepionego urządzenia lub zastosuj alternatywne ułożenie elektrod przód–tył.

Jeśli zatrzymanie krążenia nastąpiło podczas monitorowania EKG, które wykazuje VF lub VT, i nie ma natychmiastowego dostępu do defibrylatora gotowego do wyzwolenia wyładowania, można wykonać 1 uderzenie brzegiem łokciowym ręki zwiniętej w pięść z odległości ~20 cm w dolną połowę mostka; jest to próba defibrylacji małą energią (postępowanie nierutynowe, nie może opóźniać RKO i defibrylacji).

-------------------------------------------------------------

4. Dalsze postępowanie w rytmach do defibrylacji

1) Oceń rytm serca – jeśli pierwsze wyładowanie nie jest skuteczne, podejmij kolejną próbę defibrylacji i ewentualne następne co 2 min, a w przerwach między wyładowaniami kontynuuj RKO, wprowadź kaniulę do żyły lub jamy szpikowej, wykonaj intubację tchawicy i podawaj leki.

2) Po pierwszych 3 nieskutecznych wyładowaniach i kolejnych 2 min wstrzyknij adrenalinę 1 mg i.v. i amiodaron 300 mg i.v. przed planowaną czwartą próbą defibrylacji (podczas podawania leków nie przerywaj RKO).

3) Jeśli czwarta próba defibrylacji również jest nieskuteczna → kolejne wyładowania co 2 min i adrenalina 1 mg co 3–5 min (po co drugiej defibrylacji); rozważ podanie jeszcze 150 mg amiodaronu i poszukuj odwracalnych przyczyn →niżej. Można też zmienić położenie łyżek defibrylatora – ułożenie przód–tył →ryc. 2.1-4 lub w przeciwległych liniach pachowych środkowych.

4) Jeśli wykonujesz następujące bezpośrednio po sobie 3 próby defibrylacji (→wyżej), podawaj adrenalinę po 5. nieskutecznym wyładowaniu, natomiast amiodaron bezpośrednio po 3. nieskutecznym wyładowaniu.

-------------------------------------------------------------

5. Postępowanie w rytmach nie do defibrylacji:

1) oceń rytm serca – jeżeli pierwszym rozpoznanym rytmem w 3 odprowadzeniowym EKG jest asystolia → potwierdź ją (→wyżej)

2) w trakcie 2-minutowych pętli RKO wprowadź kaniulę do żyły lub jamy szpikowej, zabezpiecz drożność dróg oddechowych i rozpocznij podawanie leków (ryc. 2.1-5; →niżej)

3) adrenalinę podawaj we wstrzyknięciu i.v. (→niżej) w dawce 1 mg co 3–5 min (po co drugiej ocenie rytmu), pierwszą dawkę podaj tak szybko, jak to możliwe

4) poszukuj odwracalnych przyczyn NZK (→niżej).

-------------------------------------------------------------

6. Udrożnij drogi oddechowe – wykonaj intubację dotchawiczą jeśli masz w tym wprawę (zdążysz w ciągu 10 s). Uwaga: RKO i szybka defibrylacja mają pierwszeństwo przed przyrządowym zabezpieczeniem dróg oddechowych! W razie trudności lub gdy nie masz doświadczenia w intubacji → posłuż się przyrządem nadgłośniowym (maską krtaniową bądź rurką krtaniową ), a jeśli te urządzenia nie są dostępne lub nie masz doświadczenia w stosowaniu ich → prowadź wentylację workiem samorozprężalnym z maską, ewentualnie z użyciem rurki ustno-gardłowej lub nosowo-gardłowej .

-------------------------------------------------------------

7. Prowadź sztuczną wentylację płuc – workiem samorozprężalnym (z zastawką), najlepiej połączonym z workiem rezerwuarowym i źródłem tlenu, umożliwiającym uzyskanie dużego przepływu tlenu (>10–15 l/min), aby osiągnąć jak największe stężenie tlenu w mieszaninie oddechowej (bliskie 100%). Przed intubacją (również jeśli stosuje się rurkę ustno-gardłową lub nosowo-gardłową) – przez maskę twarzową, 2 oddechy ratownicze po każdych 30 uciśnięciach klatki piersiowej. Po intubacji – przez rurkę dotchawiczą, z częstotliwością ~10/ min, bez konieczności synchronizacji z uciskaniem klatki piersiowej (resuscytacji asynchronicznej możesz też spróbować po zabezpieczeniu dróg oddechowych przyrządami nagłośniowymi). Objętość i czas wdechu – 6–7 ml/kg (500–600 ml) przez 1 s. 

Jeśli masz dostęp do kapnografii (pomiaru ciśnienia parcjalnego CO2 w powietrzu końcowo-wydechowym), posłuż się nią jako dodatkową metodą do potwierdzania intubacji tchawicy, skuteczności wentylacji i powrotu samoistnego krążenia, a także oceny jakości wykonywanych uciś­nięć klatki piersiowej. Nagły wzrost wartości ETCO2 może świadczyć o przywróceniu samoistnego krążenia. ETCO2 <10 mm Hg w 20 min od rozpoczęcia wysokiej jakości RKO wskazuje na złe rokowanie.


-------------------------------------------------------------

8. Poszukuj odwracalnych przyczyn NZK i usuń je – zwłaszcza w razie asystolii lub PEA, ale też w przypadkach VF lub VT bez tętna opornych na wyładowania elektryczne – wywiad od świadków zdarzenia, szybkie i ukierunkowane badanie przedmiotowe oraz badania pomocnicze podczas RKO:

1) hipoksja – trudności z utrzymaniem drożności dróg oddechowych i wentylacją; potwierdź hipoksemię badaniem gazometrycznym

2) hipowolemia – krwotok, skrajne odwodnienie

3) odma prężna – uraz lub choroba płuc w wywiadach, charakterystyczne objawy przedmiotowe, natychmiast odbarcz

4) tamponada serca – uraz lub choroba serca (osierdzia) w wywiadach, potwierdzenie za pomocą echokardiografii; natychmiast odbarcz

5) zatorowość płucna 

6) ostre zespoły wieńcowe 

7) kwasica – wcześniejsza kwasica, kwasica utrzymująca się podczas resuscytacji, długotrwałe zatrzymanie krążenia, długotrwała intubacja, przedawkowanie leków o działaniu zakwaszającym

8) ciężkie zaburzenia elektrolitowe – hiper- lub hipokaliemia, hipo- lub hiperkalcemia, hipo- lub hipermagnezemia; potwierdzenie oznaczeniem elektrolitów w surowicy

9) hipotermia 

10) przedawkowanie leków lub zatrucie 

11) hipoglikemia – cukrzyca w wywiadach, potwierdzenie pomiarem glikemii

12) uraz, zwłaszcza masywny, wielonarządowy, z wykrwawieniem.

Do rozpoznania odwracalnej przyczyny zatrzymania krążenia możesz w warunkach szpitalnych wykorzystać ultrasonograf (np. protokół FEEL), wykonując badanie w przerwach koniecznych do oceny rytmu serca.

-------------------------------------------------------------

9. Zastosuj leki

Po każdym wstrzyknięciu i.v. leku podczas RKO dodatkowo podaj 20 ml 0,9% NaCl, żeby przepłukać cewnik naczyniowy. Jeśli nie ma dostępu do żyły, podawaj leki doszpikowo.

1) adrenalina – wskazania: asystolia, PEA, oporne na pierwsze 3 wyładowania elektryczne VF lub VT bez tętna (bądź gdy nie ma szybkiego dostępu do defibrylatora). D: i.v. 1 mg w 10 ml 0,9% NaCl (albo w postaci nierozpuszczonej) co 3 min (u dzieci 10 μg/kg mc.).

2) amiodaron – wskazania: VF lub VT oporne na pierwsze 3 wyładowania elektryczne. D: i.v. 300 mg w 20 ml 5% glukozy (u dzieci 5 mg/kg); w razie utrzymywania się VF lub VT można wstrzyknąć dodatkowo 150 mg; a później rozważyć ciągły wlew i.v. 900 mg/d.

3) wodorowęglan sodu – wskazania: hiperkaliemia, przedawkowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Ciężka kwasica nieoddechowa (potwierdzona lub jej silne podejrzenie) nie jest już wskazaniem do rutynowego stosowania. D: i.v. 50 mmol (50 ml roztworu 8,4%), powtórz w razie potrzeby pod kontrolą pH krwi (gazometria).

4) siarczan magnezu – wskazania: VF lub VT oporne na 3 wyładowania elektryczne przy podejrzeniu hipomagnezemii, wielokształtny VT typu torsade de pointes (ryc. 2.1-1). D: i.v. 1–2 g (4–8 mmol, czyli 5–10 ml roztworu 20%) w ciągu 1–2 min, w razie potrzeby powtórzyć po 10–15 min.

5) chlorek wapnia – wskazania: hiperkaliemia, hipokalcemia, przedawkowanie blokerów kanału wapniowego, hipermagnezemia. D: i.v. 10 ml 10% roztworu CaCl2, w razie potrzeby powtórzyć.

6) alteplaza – wskazania: bezskutecznie leczone NZK z bardzo silnym podejrzeniem bądź rozpoznaniem zatorowości płucnej →rozdz. 2.33.2. D: i.v. 50 mg. Rozważyć kontynuowanie RKO przez 60–90 min po podaniu leku.

7) inne leki:

a) glukoza i.v. – w hipoglikemii

b) glukagon i.v. – w hipoglikemii (1 mg) i po przedawkowaniu β-blokerów lub blokerów kanału wapniowego (5–10 mg)

c) leki przeciwhistaminowe i GKS i.v. – w anafilaksji

d) płyny i.v. – w hipowolemii i anafilaksji →

e) KKCz, FFP i KKP – w krwotokach (jednocześnie podejmij działania zmierzające do natychmiastowego zatrzymania krwawienia)

f) nalokson – w zatruciu opioidami

g) 20% emulsja lipidowa (wstrzyknięcie 1–1,5 ml/kg, następnie wlew i.v. 0,25–0,5 ml/kg/min; po 5 min, jeśli stan krążenia nie jest stabilny, możesz maks. 2 razy powtórzyć wstrzyknięcie 1,5 ml/kg) – w zatruciu lekami znieczulenia miejscowego (np. lidokainą, bupiwakainą), lipofilnymi β-blokerami i blokerami kanału wapniowego.

h) swoiste odtrutki w zatruciu cyjankami

i) atropina 3 mg i.v. (wstrzyknięcie jednorazowe lub 1 mg co 3 min do łącznej dawki 3 mg) – nie jest już rutynowo stosowana w asystolii lub PEA o częstotliwości zespołów QRS <60/min (możesz rozważyć, jeśli podejrzewasz, że przyczyną NZK jest pobudzenie nerwu błędnego); przeciwwskazana w VF i VT bez tętna.

8. Lista leków stosowanych w resuscytacji pediatrycznej z towarzyszącymi zaburzeniami rytmu serca.

a) Adrenalina  Dawkowanie:

- 0,01 mg/kg mc. = 10 µg/kg mc. epinefryny = 0,1 ml/kg mc. roztworu 1:10 000 (1 mg/10 ml) w podaniu dożylnym lub doszpikowym, Maksymalna pojedyńcza dawka wynosi 1 mg.

Nie zaleca się rutynowego stosowania większych dawek adrenaliny (powyżej 10 mcg/kg), ponieważ takie działanie nie poprawia przeżywalności ani nie poprawia neurologicznego wyniku leczenia po zatrzymaniu krążenia. Efekt hemodynamiczny jest zależny od dawki:

- wlew ciągły 0,1–1,5 µg/kg mc./min
- 0,1–0,3 µg – działanie inotropowe (efekt β-adrenergiczny)
- >0,3 µg – działanie inotropowe i wazokonstrykcyjne (zależne od receptorów α).

Epinefryna jest endogenną katecholaminą z silnym działaniem pobudzającym receptory α i, β1 i β2-adrenergiczne. Efekt α-adrenergiczny powoduje skurcz naczyń trzewnych i skórno-śluzowych, co prowadzi do wzrostu ciśnienia skurczowego i obniżenia rozkurczowego. Efekt β1- i β2-adrenergiczny powoduje zwiększoną szybkość pracy i zwiększoną siłę skurczu serca; rozkurcz mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych i rozkurcz mięśniówki gładkiej oskrzeli.

W NZK efekt naczynioskurczowy zależny od receptorów α1 jest najważniejszy, ponieważ powoduje zwiększenie perfuzji wieńcowej i zwiększenie dostarczania tlenu do mięśnia serca w czasie zewnętrznego uciskania klatki piersiowej. Epinefryna podnosi rozkurczowe ciśnienie krwi, zwiększając perfuzję wieńcową, co jest warunkiem kluczowym skutecznej resuscytacji. Inne korzystne efekty to: zwiększona kurczliwość mięśnia sercowego, zwiększona spontaniczna stymulowana czynność skurczowa serca, zwiększona amplituda migotania komór, a więc większa szansa na powodzenie defibrylacji oraz zwiększenie obwodowego oporu naczyniowego.

Najczęściej obserwowanymi rytmami w zatrzymaniu krążenia u dzieci są asystolia i bradyarytmia,
a epinefryna może wygenerować rytm perfuzyjny u tych pacjentów. Ponieważ działanie katecholamin może ulec osłabieniu w kwasicy, należy pilnie obserwować natlenienie pacjenta, jego wentylację i krążenie (ABC). Katecholaminy są inaktywowane przez roztwory zasadowe i dlatego nigdy nie powinny być podawane przez jedno dojście dożylne z wodorowęglanem sodu. Jeżeli jest planowane takie użycie tych leków, należy oddzielić ich podanie przepłukaniem dojścia dożylnego 2–5 ml 0,9% NaCl. Epinefrynę podaje się co 3–5 min lub co 2 pętle 2-minutowej RKO. Okres półtrwania epinefryny jest krótki (2 min) i dawki należy powtarzać aż do uzyskania pożądanego efektu; dlatego czasem stały wlew dożylny epinefryny może czasem być pomocny już po odzyskaniu spontanicznego krążenia.

b) Adenozyna  Dawkowanie:

- 0,2 mg/kg szybkie wstrzyknięcie dożylne, maksymalnie 6 mg
- druga dawka – 0,4 mg/kg mc., maksymalnie 12 mg.

Adenozyna jest enogennym nukleotydem, który powoduje bardzo krótkotrwały blok przedsionkowo-komorowy, utrudniając przez to przewodzenie impulsu dodatkową drogą w mechanizmie re-entry w obrębie węzła przedsionkowo-komorowego. Ta dodatkowa droga przewodzenia jest odpowiedzialna za większość częstoskurczów nadkomorowych u dzieci. Adenozyna jest bardzo szybko metabolizowana przez erytrocyty i jej okres półtrwania wynosi tylko 10 s. Dlatego należy ją podawać tak blisko serca, jak to tylko możliwe (przez dojście centralne lub obwodowe w górnej kończynie) w bardzo szybkim bolusie i zaraz po niej podać w bardzo szybkim bolusie sól fizjologiczną. Działania niepożądane (zaczerwienienie skóry, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ból głowy, lęk, poczucie nadchodzącego zagrożenia) są krótkotrwałe ze względu na krótki okres półtrwania leku. Ostrożnie u pacjentów z astmą, blokiem P-K II lub III stopnia, LQTS oraz u osób po przeszczepie serca.

W przypadku niestabilnego pacjenta u którego rozwinęły się objawy niewydolności związane z arytmią, należy wykonać kardiowersję elektryczną. Uzasadnione jest podanie niestabilnym pacjentom adenozyny w czasie, gdy przygotowuje się kardiowersję, jakkolwiek nie należy opóźniać jej wykonania, jeśli adenozyna nie przyniesie pożądanego efektu.

c) Amiodaron Dawkowanie :

- 5 mg/kg w szybkim wstrzyknięciu
- można powtórzyć do osiągnięcia maksymalnej dawki 15 mg/kg mc./24 h

Jest to lek z wyboru w leczeniu opornego na defibrylację migotania komór i częstoskurczu komorowego bez tętna. Jest również wskazany do częstoskurczów nadkomorowych i pobudzeń komorowych ektopowych po zabiegach kardiochirurgicznych.

d) Atropina  Dawkowanie:

- 20 µg/kg (ale dawka minimalna 0,1 mg), mniejsze dawki mogą powodować efekt paradoksalny, maksymalna dawka – 3 mg.

Wskazanie to NZK w mechanizmie asystolii z załamkami P po podaniu epinefryny.

e) Wodorowęglan sodu  Dawkowanie:

- 1 mEq/kg mc. = 1 mMol/kg mc. (1 ml/kg 8,4% roztworu) w pierwszym podaniu
- 0,5 mEq/kg mc. w następnych podanach (co 10 min)
- 4,2% roztwór u noworodków i dzieci do 3. mż., aby zmniejszyć ładunek osmotyczny (mieszanina 1:1 z Aqua pro Injectione).

Wodorowęglan sodu nie jest lekiem pierwszego rzutu w leczeniu NZK; badania pokazały, że standardowe jego stosowanie nie poprawiło wyników leczenia pacjentów z NZK. Ponieważ wodorowęglan sodu zwiększa stężenie dwutlenku węgla w osoczu w czasie NZK, może on powodować nasilenie kwasicy oddechowej. Powoduje on ponadto nasilenie wewnątrzkomórkowej kwasicy, np. dysfunkcja komórek mięśnia serca może być spowodowana kwasicą w miocytach.

Można rozważyć podanie wodorowęglanu sodu dzieciom z długo trwającym NZK lub NZK z głęboką kwasicą metaboliczną. Czas trwania kwasicy i jej głębokość będą miały wpływ na decyzję o podaniu wodorowęglanów; optymalnie podaż wodorowęglanów należy monitorować gazometrią mieszanej krwi żylnej. Podanie wodorowęglanu sodu można rozważyć w przypadku niestabilności hemodynamicznej z towarzyszącą hiperkaliemią oraz  w leczeniu zatrucia TLPD.

f) Glukoza 20%  Dawkowanie:

- 2-4 ml/kg 10% glukozy (5 ml = 0,5 g glukozy).

U dzieci występuje duże zapotrzebowanie na glukozę i małe zapasy glikogenu. W czasie zwiększonego zapotrzebowania na energię dzieci mogą łatwo wpaść w hipoglikemię w czasie śpiączki, wstrząsu, niewydolności oddechowej, dlatego poziom glikemii powinien być u nich bardzo uważnie monitorowany. Ponieważ hipoglikemia może być przyczyną drgawek, jej poziom należy w tej sytuacji klinicznej skontrolować jak najszybciej. Glukoza jest głównym źródłem energii dla kardiomiocytów, dlatego kurczliwość mięśnia serca może być upośledzona w hipoglikemii. Niezwykle istotny jest pomiar poziomu glikemii u dziecka chorego lub po urazie. Ważne jest, aby korygować hipoglikemię, unikając jednocześnie hiperglikemii. Kliniczne objawy hipoglikemii i wstrząsu mogą być bardzo podobne: niedociśnienie, tachykardia, zmniejszona perfuzja obwodowa i pocenie.

g) Lidokaina Dawkowanie:

- 1 mg/kg mc.
- następnie we wlewie ciągłym 20-50 mcg/kg/min

Lidokaina tłumi wyładowania z ognisk ekotopowych oraz hamuje powstawanie fali pobudzeń, tzw. re-entry, podnosi próg defibrylacji i jest skuteczna w zapobieganiu nawrotom migotania komór po skutecznej defibrylacji.

Gdy nie jest dostępny amiodaron lub istnieją przeciwwskazania zastosuj lidokaine.

h) Siarczan magnezu  Dawkowanie:

- 25–50 mg/kg mc.
- maksymalnie 2,0 g w ciągu 10–20 min i.v.

Migotanie komór oporne na defibrylację (jeżeli możliwa hipomagnezemia), częstoskurcz komorowy (jeżeli możliwa hipomagnezemia), torsades de pointes, udokumentowana hipomagnezemia.

i) Wapń  Dawkowanie:

- 20 mg/kg mc. (0,2 ml/kg mc.)

Podawanie wapnia w czasie zaawansowanych zabiegów resuscytacyjnych nie jest polecane. Jest on wskazany tylko w leczeniu udokumentowanej hipokalcemii, hiperkalemii, hipermagnezemii oraz w przedawkowaniu blokerów kanału wapniowego.

-------------------------------------------------------------
10. Zastosuj elektrostymulację serca – nie jest postępowaniem rutynowym w zatrzymaniu krążenia; podejmij w przypadku stwierdzenia w EKG asystolii z załamkami P; możesz rozważyć w nawracającym wielokształtnym VT wywołanym (poprzedzonym) bradykardią lub zahamowaniem zatokowym (asystolią)

1) elektrostymulacja zewnętrzna (przezskórna):

a) przystrzyżenie włosów na klatce piersiowej, jeśli jest na to czas

b) przyklejenie elektrod – ułożenie przednio-tylne →ryc. 2.1-4, jeśli elektrody nie umożliwiają jednocześnie defibrylacji, albo takie jak do defibrylacji, jeśli mogą do niej posłużyć

c) początkowa częstotliwość stymulacji 80/min

d) prąd stymulacji – w asystolii zacznij od maksymalnego i zmniejszaj, żeby określić wartość progową na podstawie obecności tętna, następnie kontynuuj stymulację prądem o 10% większym od wartości progowej; w bradykardii zacznij od najmniejszej wartości i zwiększaj, żeby określić wartość progową

e) przytomni chorzy z bradykardią wymagają leków przeciwbólowych (opioidów, np. fentanyl 25–100 µg i.v.) lub sedatywnych (benzodiazepiny, np. midazolam 2,5–10 mg i.v.)

2) czasowa elektrostymulacja wewnątrzjamowa (przezżylna) – doraźne postępowanie z wyboru w objawowej, opornej bradykardii.
-------------------------------------------------------------

11. Jeśli standardowe zabiegi resuscytacyjne nie przyniosły efektu, a możliwe jest leczenie odwracalnej przyczyny zatrzymania krążenia (takiej jak zawał serca, zatorowość płucna, hipotermia, zatrucie) → rozważ podjęcie resuscytacji pozaustrojowej jako procedury ratującej życie. Oznacza to zastosowanie techniki krążenia pozaustrojowego (extracorporeal life support – ECLS) – najczęściej pozaustrojowej wymiany gazowej (oksygenacji przezbłonowej – ECMO) w krążeniu żylno-tętniczym (VA-ECMO).”

-------------------------------------------------------------
źródło: ERC 2015, EPALS 2015, Medycyna Praktyczna

http://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.2.1, http://nagle.mp.pl/resuscytacja/dzieci/dzieci_artykuly/79830,leki-w-resuscytacji-pediatrycznej 

wtorek, 14 marca 2017

Ratownicze opisy przypadków z pozytywnym zakończeniem przeplatane traumatycznymi wspomnieniami dnia codziennego Państwowego Ratownictwa Medycznego.

Opisy Medycznych Czynności Ratunkowych wykonywanych przez Ratowników Medycznych ukazujący efekt ich działania. Wpis ten zawiera traumatyczne wspomnienia przypadków.  

                                              fot. dansunphotos
----------------------------------------------------------------------------------
“Defibrylacja - pacjentka otwiera oczy, uderza mnie w ręce i mówi co Pan robi” 

Zespół Ratownictwa Medycznego - Podstawowy. Wezwanie do silnego bólu w klatce piersiowej. 

Pani lat 68, w chwili przybycia przytomna wydolna k-o. RR 173/110, HR 75, Spo2 99. Skóra wilgotna. Nawrót kapilarny <2 s. Ból w kL. Piersiowej nie nasila się przy ucisku na mostek, nasila się przy głębokim wdechu. Promieniuje do pleców. Od trzech dni biegunka i od dziś wymioty. Choroby przewlekłe i alergie neguje. Do tej pory nie hospitalizowana. Leków na stałe nie przyjmuje.


Wykonano 12-odp EKG. Oraz transmisje. Podano asa 300 mg, ntg 0,4 podjezykowo, mf 2,5 mg i+ 2,5 i.v. (brak plavixu i heparyny na wyposażeniu u dysponenta) po około minucie pytam Pani jak z bólem czy się zmniejszył ?

                                                              godzina: 8:46

Pani zgłasza zawroty głowy i osuwa się na łóżko. Ściągnięto panią na podłogę, brak tętna, brak oddechu, pacjentka cały czas monitorowana widoczny poniższy zapis, wykonano uciśnięcia  klatki piersiowej do momentu naładowania defibrylatora - Defibrylacja 200 J.

                                                             godzina: 8:58

                                                            godzina: 8:59

Po chwili ucisku klatki piersiowej Pani otwiera oczy uderza mnie w ręce i mówi co Pan robi 🙂 w karetce otrzymała kolejne 2,5 mg mf oraz metoclopramid. Podczas 20 min transportu do sor z kard inw bez kolejnych incydentów.

                                                W trakcie transportu godzina 9:27  

Na stole podczas wykonywania PCI 2 zatrzymanie krążenia z rosc po pierwszej defibrylacji.

Przesłał Michał dzięki :) 
----------------------------------------------------------------------------------
Odma prężna - opis przypadku.

Odma prężna to stan bezpośredniego zagrożenia życia dla pacjenta,  a dla ratownika medycznego jedno z największych wyzwań w postępowaniu przedszpitalnym.

Opis przypadku...

ZRM P - Jakiś czas temu otrzymaliśmy wezwanie do wypadku komunikacyjnego, auto osobowe uderzyło bokiem w drzewo (od strony kierowcy), poszkodowana jedna osoba (młoda kobieta - kierowca). Po ewakuacji z pojazdu i pełnym postępowaniu ITLS/ PHTLS okazało się że pacjent który jest przytomny ma następujące parametry życiowe i obrażenia.

Ciśnienie 80/60, Saturacja 79, Tętno 110, Nawrót kapilarny >2s, Oddechów 32 płytkie, GCS 15, RTS 10,

Wysiłek oddechowy - odczuwa że się dusi , wiotka klatka piersiowa po stronie lewej, brzuch twardy bólowy, miednica stabilna / bólowa przy spojeniu łonowym, uraz kończyny górnej lewej.

Zabezpieczenie pacjenta, Monitoring, Farmakologia. Tlen.

Przy osłuchiwaniu brak szmerów oddechowych po stronie lewej, w linii pachowej widoczna rozedma podskórna w trakcie badania palpacyjnego trzeszczenia uczucie gniecenia folii bąbelkowej, wypuk bębenkowy.

Stan pacjenta z minuty na minutę się pogarszał (przyśpieszony płytki oddech, saturacja spadała, widoczny wysiłek oddechowy)

Pracuje na podstacji w małym miasteczku otoczonym wioskami : Oczekiwanie na LPR czy ZRM S to czas 20 min do najbliższego SOR 20 min, do Centrum Urazowego 70 min.

Podjęto decyzje odbarczenia odmy prężnej ze względu na bardzo pogarszający się stan pacjenta ( pomarańczowy wenflon, strzykawka wypełniona do połowy NaCl, wyznaczenie miejsca nakłucia, w trakcie nakłucia widoczne pęcherzyki powietrza w strzykawce, po usunięciu strzykawki słyszalny ssyyk z wenflony usunięcie igły, zabezpieczenie wkłucia, założono kranik.

Po 3 min od wykonania odbarczenia odmy oddechy 24, Saturacja 96 i słowa pacjentki że już może normalnie oddychać :)

Powiadomiono SOR o stanie pacjenta... na czas drogi do szpitala 20 min uszykowałem zestaw zastawkowy tzn (do wenflonu - podłączyłem skrócony zestaw do przetoczeń, który zanurzyłem w kroplówce NaCl poniżej ciała pacjenta. w momencie wdechu powietrze wydostało się do kroplówki , a wydechu płyn powodował opór tym samym powietrze nie dostawało się z powrotem tym samym zmniejszając ciśnienie w opłucnej.


Uff mimo że odbarczałem odmę prężną po raz pierwszy twierdzę że nie zawsze występują objawy z terminologii medycznej i nie jest tak lekko jak na różnego rodzaju szkoleniach :)

Przesłał Kuba dzięki :) 
----------------------------------------------------------------------------------
Zastosowanie Adenozyny w Zespole Ratownictwa Medycznego Podstawowym

Wezwanie: 
K-2, Po zasłabnięciu, drżenie całego ciała

Na miejscu:
Drzwi otwiera wnuczka pacjentki informując o zasłabnięciu swojej 76 letniej babci oraz niepokojąco szybkim biciu serca widocznym gołym okiem na tt. szyjnej.
Pacjentka w pozycji leżącej na łóżku, przytomna, w kontakcie logicznym AVPU-A, GCS-15.

Szybkie ABC:

Drożne, bez niepokojących dźwięków
36/min
174/min miarowe, obecne na tt. Promieniowej, dobrze wypełnione, CRT<2s

S – Uczucie szybkiego bicia serca, niepokój, bez dolegliwości bólowych. Pierwszy taki epizod w życiu.
A – alergie neguje
M – Pamigen
P – otępienie starcze łagodnej postaci
L – kolacja poprzedniego dnia
E – ok. 30 min przed przyjazdem ZRM zasłabnięcie w pozycji siedzącej. Bez utraty przytomności.

Podział zadań:

Ratownik 1 – kontynuuje badanie fizykalne i poszerza wywiad,
Ratownik 2 – szybkie monitorowanie (3 odpr) oraz zabezpieczenie 2 dostępów IV do żył łokciowych (18G i 20G)


Następnie 12 odpr. EKG w celu potwierdzenia sVT oraz wykluczenia zespołu pre-ekscytacji. Wykonanie teletransmisji. Dyżurny kardiolog zgodnie z sugestią zespołu sugeruje umiarowienie dostępnymi środkami farmakologicznymi oraz transport na IP internistyczną w przypadku skutecznej konwersji do rytmu zatokowego. Wskazania do przyjęcia na kardiologię tylko w przypadku zmian ST-T rytmu po konwersji


 9:24

Badanie ABCDE:

A – bez zmian
B – 36/min, SpO2: 95%, szmer pęcherzykowy obustronnie symetryczny,
C – 160-180/min, częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS, BP: 120/70, CRT<2s,
D – GCS15, bez niedowładów, glikemia: 107mg/dl
E – Brak widocznych obrażeń, temperatura i wilgotność skóry w normie, bez obrzęków, bez dolegliwości bólowych.

Postępowanie:


1. Poinformowanie pacjentki oraz wnuczki o postawionym przez ZRM rozpoznaniu i wynikających z tego konsekwencjach.

9:27

2. Próby pobudzenia nerwu błędnego (próba Valsalvy z wykorzystaniem strzykawki, osłuchanie i masaż zatoki szyjnej) z częściowym efektem (tylko chwilowe zwolnienie HR do ~150/min)

3. Poinformowanie o konieczności wdrożenia farmakoterapii oraz możliwości pojawienia się nieprzyjemnych doznań po podaniu leku.


4. Podanie 6mg Adenozyny i.v. w bolusie i przepłukanie 10ml 0.9% NaCl dało tylko chwilowy efekt zwolnienia HR do ~130/min i powrót do 180/min

9:33

5. Podanie drugiej dawki  Adenozyny (12mg i.v.) w bolusie i przepłukanie 10ml 0.9% NaCl i.v. doprowadziło do kilkusekundowej asystolii i ostatecznie zaowocowało skuteczną konwersją do rytmu zatokowego z częstością 100/min bez zmian ST-T w 12 odpr. EKG.

9:38

6. Ewakuacja z mieszkania z wykorzystaniem krzesła transportowego oraz transport w pozycji leżącej z monitorowaniem 3 odpr. (RZM 80-90/min) do IP o profilu internistycznym.

9:40

Przesłali i pozdrawiają  ZRM ‘P’ z Zabrza :)
----------------------------------------------------------------------------------
 "Wstrząs Kardiogenny"

"Zadysponowano ZRM typu ,,P" do 69 letniego mężczyzny, który od 3 dni czuł się osłabiony i teraz jest z nim utrudniony kontakt. Wcześniej próbowano wezwać lekarza POZ-u - bezskutecznie.

Na miejscu zdarzenia zastano leżącego w łóżku mężczyznę, który:

- W skali AVPU zdecydowanie P.
- W skali GCS 10 pkt. Otwieranie oczu 4 pkt, reakcja słowna 2 pkt, reakcja na ból 4 pkt.
- Skóra blada, lepka. W oczy rzucały się nadmiernie wypełnione żyły szyjne.
- Oddech ok 20/min.

Parametry. 

RR - Ciężko określić. Lifepack wskazał 80/40, Manualnie 70/30
HR - 84 min.
Tętno na t. promieniowej - brak/ na szyjnej obecne.
SpO2 - brak z powodu chłodnych dłoni czujnik nie był wstanie określić.
Nawrót kapilarny powyżej 2s.
Glukoza 131mg.

Wywiad. Od 3 dni ogólne złe samopoczucie, osłabienie które narastało. W dniu wczorajszym w zasadzie nie wychodził z domu. Dziś rano w pełnym kontakcie logiczno - słownym, nie zgłaszał żadnych dolegliwości.

Po godz. zastany w dalszym ciągu w łóżku, ale tym razem bez kontaktu. Ostatnie badania krwi 4 dni temu, w wynikach bez dramatu, Kreatynina 0,3, CRP 5, potas 4.9 w zasadzie jedyną złą wartością to był sód na poziomie 129. Do tej pory nie hospitalizowany, zamiłowanie do Nikotyny we wywiadzie.
EKG jak poniżej.


Postępowanie:

- Teletransmisja do pracowni hemodynamiki w celu potwierdzenia zapisu i poproszenie o ew. zlecenia.  Po opisie stanu pacjenta zalecono wstępnie Heparynę oraz 0,9%NaCl i Dopaminę ew. Dobutaminę (lekarze nie mają pewności co mamy a czego nie w ZRM).

- Założenie dwóch wkuć 18GA na obie dłonie.
- Podanie 5000 j Heparyny i.v.
- 0,9% NaCl 500 ml. i.v.
- 1 mg Adrenaliny w 500 ml. 0,9%NaCl ok. 80 kropli do uzyskania odpowiednich wartości RR.
- Tlen 10 l/min. później 6 l/min.
- monitoring i kontrola parametrów

Pacjenta zakwalifikowaliśmy w kategorii ,,load ang go". Najbliższy szpital z pracownią był oddalony o ok. 15 minut drogi ok. 26 km. Wezwanie Eski, która ma także ok. 15 minut do nas to wydłużenie transportu pacjenta o kolejne 30 minut, także podjęto decyzję o niezwłocznym przewiezieniu pacjenta w zespole P.

Stan pacjenta w ZRM.

Po podaniu Adrenaliny RR 160/95 w chwili przekazania pacjenta 140/90
SpO2 w karetce 96% po obniżeniu wartości tlenu do 6 litrów/min 91-93%.
HR bez zmian, zapis EKG także bez zmian.
AVPU dalej P z 10 pkt. GCS
Oddech 20/min.

Pacjenta można było później ew. zaintubować, ale ze względu na dobrą saturację mierzoną z Lifepacka i drugim pulsakiem jaki mamy na stanie (oba pokazywały podobne wartości) zrezygnowano z mech. udrażniania dr. oddechowych. Poza tym pacjent musiałby być zwiotczony, a sama procedura intubacji wymagała by pomocy ZRM S. W stanie ogólnym ciężkim, ale stabilnym dowieziono do pracowni hemodynamiki.

Wnioski:

1. W zespole podstawowym gdy mamy pacjentów z obrzękiem płuc lub zawałem m. sercowego potrafimy świetnie sobie radzić według algorytmów, które mamy opanowane do perfekcji. Niestety problem się pojawia gdy wartości RR są skrajne niskie. Wówczas plan działania często rozsypuje się nam jak domek z kart a marzeniem staje się ampułka dopaminy, której w ZRM typu P raczej nie uświadczymy. Na szczęście jest Adrenalina, którą podając dożylnie musimy bardzo uważać. 1 mg czyli ampułka do 500 ml 0,9% NaCl i powolny wlew ok. 60-80 kropli powinno podnieść nam RR które będzie się utrzymywać przez kilkanaście minut ( w moim przypadku spadki RR odnotowano po ok. 10 minutach od odłączenia kroplówki).

Za ten patent serdeczne dzięki dla Kuby i profilu Ratownictwo - łączy nas wspólna pasja (był dodany post). Czasami pośpiech jest złym doradcą, plus rodzina i dziesiątki durnych pytań powodują pustkę w głowie, która i mi towarzyszyła aż do momentu oż kur .... Adrenalina. Przypomniała mi się wymiana zdań i poglądów na ten temat jaką kiedyś przeprowadziliśmy, także warto dyskutować i wymieniać się doświadczeniami.

2. Mężczyzna miał zawał ściany dolnej przy tego typu zawałach trzeba uważać na NITROGLICERYNĘ. Mężczyzna w prawdzie miał niskie wartości RR więc z przyczyn naturalnych nitro odpadało, ale co by było gdyby przytomny poszedł do POZ-u?

Częstym błędem szczególnie wśród lekarzy POZ jest nadużywanie nitrogliceryny. Boli w klatce, ciach nitro pod język. U tego mężczyzny podanie Nitrogliceryny prawdopodobnie spowodowałoby nieodwracalne skutki uboczne w postaci NZK.

Jak się okazało przytkana była prawa tętnica dystalnie przez co niedokrwieniu uległa poza ścianą dolną także prawa komora. W ECHO serca później okazało się, że jest przerost prawej komory.

3. Podstawą dobrej współpracy w przypadku OZW są idealne relacje na linii ZRM - lekarz z pracowni Hemodynamiki. Wielkie dzięki dla ekipy z Pomorskiego Centrum Kardiologicznego szczególnie ( lek. med. p. Łukasza i p. Marty) za jak zwykle wyczerpującą interpretację EKG, jasne i konkretne sugestie dot. postępowania i farmakoterapii.


Akurat z naszymi lekarzami nigdy nie było problemów, czasami wysyłamy zapisy z częstoskurczami w celu utwierdzenia się w przekonaniu czy to komorowy a może nadkomorowy i bez problemu uzyskujemy odpowiedz z propozycjami leczenia. Ten schemat współpracy nie tylko ułatwia nam pracę, ale także czujemy się pewniejsi w swoich działaniach. "
 Przesłał Adrian dzięki :)
----------------------------------------------------------------------------------
Chciałbym podzielić się dość ciekawym i pouczającym przypadkiem. Historia rozpoczęła się od wezwania do duszności. 

W czasie dojazdu do miejsca wezwania, zostaliśmy zatrzymani przez tłum machających do nas ludzi. Na trawniku leżał mężczyzna ok. 70 lat, wokół niego świadkowie i żona pacjenta. 

Nasz wyjazd przekazany dla innego zespołu. Z relacji żony i świadków napad padaczkowy, prężenia, bez drgawek, z oddaniem moczu, pacjent splątany, nie pamięta zdarzenia. W wywiadzie od 2 lat padaczka, dokładnie diagnozowana" o nieznanej etiologii, leczona depakiną, leki przyjmuje. W ciągu 2 lat kilka "napadów", wszystkie wyglądały jednakowo - utrata przytomności, prężenia, po "napadach" splątany, "długą chwilę dochodził do siebie", czasem oddawał mocz.

W trakcie wywiadu, stan pacjenta uległ poprawie, kontakt logiczny. Jedyną rzeczą niepasującą do wywiadu była akcja serca, na palec ok 40-50/min (nigdy wcześniej się nie spotkałem z podobną sytuacją, w literaturze również niespotykane). Pan wstał, chciał udać się do domu, po krótkiej namowie wsiadł jednak z nami do karetki, w celu dalszego badania. 

Przy przekładaniu na nosze, zaburzenia świadomości, w pozycji leżącej nastąpiły prężenia (ręce wyprężone unosił w górę nad głowę), utrata przytomności i zatrzymanie oddechu. Na palec tętno bardzo wolne, ok 30/min.

Podłączono elektrody(zapis załączony). Wentylowany przez chwilę BVM, założono zakłucie, podano atropinę 1mg. Jeszcze zanim atropina dostała szansę zadziałać przyspieszenie HR do ok 40, koniec prężeń, powrót spontanicznego oddechu, powolny świadomości.


Chwilę później pacjent HR ok 70, przytomny, wydolny KO, w logicznym kontakcie, RR ok 110/70. Przewieziony na SOR. Trafił na kardiologię gdzie zamontowano stymulator.

Pan z zespołem chorej zatoki, od 2 lat leczonej objawowo jako padaczka.

Nauczka, badać dokładnie, wywiad drążyć, padaczki de novo o nieustalonej etiologii u ludzi w podeszłym wieku, o ile nie było urazu, udaru, guza, ani alkoholu potraktować z należytą ostrożnością :) "


Przesłał Piotrek dzięki :) !
----------------------------------------------------------------------------------
Leży na ogrodzie reanimowany przez wnuczki.

ZRM P - 2 osobowy.

Zgłoszenie pacjent lat 70 nieprzytomny, nie oddycha, rodzina prowadzi resuscytacje. Po 6 min jesteśmy na miejscu, zapis ekg... godz 17:56 rytm ciężki do interpretacji - wykonano wzmocnienia migotanie komór niskonapięciowe (uciskanie kl. piersiowej, dostęp dożylny, intubacja ...)

zdj 1. Po 2 min godz 17.58 nadal migotanie komór ale już z większym napięciem (amplitudą) defibrylacja, godz 18.:00 sprawdzenie rytmu asystolia, podanie adrenaliny. płyny...


zdj 2. godz 18.03 nadal asystolia, podanie kolejnej adrenaliny



zdj 3. godz 18.07 aktywność elektryczna bez tętna.. PEA



zdj 4. godz 18.08 wydruk 18.09 wyczuwalne tętno



zdj 5. godz 18.24 rytm z tętnem


W karetce - po powrocie spontanicznego krążenia pacjent zaczynał się wybudzać i kłócić z rurką intubacyjną - podano Midanium (na zlecenie Lekarza który dojechał z ZRM S - rok 2014 Ratownik Medyczny nie mógł wtedy podać samodzielnie Midanium) w celu zwiększenia sedacji. Po 20 minutach przekazany na SOR.


Oczywiście postępowanie opisane ogólnie... po intubacji pacjent podłączony pod respirator, kapnometr itp 

Pacjent wypisany ze szpitala bez żadnych ubytków neurologicznych - prywatnie bardzo rozmowny do dziś utrzymujący kontakt z ratownikami :) 

Przesłał Kuba dzięki :) !
----------------------------------------------------------------------------------
Dziecko lat 4 nie oddycha rodzice reanimują - ZRM P 

Muszę się podzielić wyjazdem który miał miejsce na jednej z moich nocek... dziewczynka lat 4 nagle w łóżeczku przestała oddychać... takie usłyszeliśmy wezwanie od dyspozytora dla mnie jako ratownika medycznego a zarazem ojca rocznego dziecka zabrzmiało jak wyrok wszystkie myśli przeszły mi przez głowę.

Od razu jak najszybciej do karetki, czeka nas 10 km droga kolega z pracy gna ile nasza karetka ma mocy ja w tym czasie szykuje sprzęt (Torba reanimacyjna pediatryczna, przeliczanie dawek leku adekwatne do 4 latka - 18 kg, rurka intubacyjna itp, łyżki pediatryczne na zollu - wszystko uszykowane można powiedzieć że jesteśmy gotowi ( ale czy można być w 100 procentach gotowym na taki wyjazd ? )...

Jesteśmy na miejscu po 9 min od zgłoszenia zastajemy rodziców na łóżeczku reanimujących córkę (widok jak dla mnie bardzo emocjonalny, łóżeczko, maskotki, wspólne zdjęcia na ścianie, płacz matki...) nie był to łatwy widok dla mnie, pewnie jak dla każdego z nas... ale od tego jesteśmy aby w tych momentach być ostatnim ratunkiem...

Szybka decyzja aby dziecko położyć na podłogę, rozcięcie piżamki.. łyżki zapis Asystolia ... kolega szykuje elektrody, wkłucie, leki ja w tym czasie uciskam klatkę piersiową za głowy... proszę po chwili ojca o pomoc aby uciskał klatkę piersiową, adrenalina podana, biorę się za intubacje poszło bez problemu dzięki Bogu (rurka 5 ) uszykowany wlew kroplowy.

Po 7 min RKO i farmakologii nadal niestety asystolia po chwili wspiera nas zespół S lekarz zleca dodatkowe leki... ale niestety nie daje to pozytywnego skutku... po 51 min zapada decyzja o zaprzestaniu reanimacji i stwierdzenie zgonu...

Dlaczego o tym pisze ? przez 7 lat pracując w systemie mam po raz pierwszy styczność z NZK dziecka - był to moment dla mnie bardzo trudny w drodze powrotnej do podstacji nie mogłem powstrzymać się od wzruszenia... nie mogę się zgodzić z zdaniem innych ratowników że widzieli wszystko i nic ich już nie rusza... dla mnie to jest nie możliwe każdy z nas ma uczucia ...


Była..jest i myślę że taka sytuacja będzie zawsze dla mnie ciężkim przeżyciem.
----------------------------------------------------------------------------------


                                              fot. dansunphotos

Dodając post na stronie facebook o jednym z moich traumatycznych wspomnień o którym mogliście powyżej przeczytać nie myślałem że pod nim znajdzie się taka liczba komentarzy opisująca przeżycia innych kolegów i koleżanek po fachu.

Dlatego chciałbym je teraz tutaj zacytować i pokazać wszystkim jakie obciążenie psychiczne musi znosić personel Zespołu Ratownictwa Medycznego.

"większość z nas widziała rzeczy i miejsca, których inni woleliby nie widzieć. Byliśmy tam, bo taka jest nasza praca...szary "Kowalski" w całym swoim życiu nie zobaczy tyle złego co my możemy zobaczyć w czasie jednego dyżuru"

To nie z mojej karetki.
----------------------------------------------------------------------------------
"Dla mnie było straszne jak pojechałam do samobójstwa przez powieszenie młodej kobiety a w łóżeczku stała i patrzyła się jej roczna córeczka..."

"W grudniu 9 latce włosy wkręciło w podnośnik całkiem oskalpowana i Jej słowa proszę Panią ja mam komunię w tym roku jak ja pójdę bez włosów. Operowali 9 godzin przeszczep się nie przyjął."

Maja.
----------------------------------------------------------------------------------

"Wezwanie do awantury domowej. Zgłaszająca czeka na stacji. Wpadamy. Jest cala we krwi. Krzyczy "on ich pozabija". Predkości mogłoby nam pozazdrościć nawet światło.

Mieszkanie zamknięte, ale parter. Patrze przez okno, na podłodze leży chłopiec obok niego siedzi malutka dziewczynka. Wywalony balkon w ułamku sekundy. Próba reanimacji chłopca, który już i tak się wykrwawił (uderzenie siekierą).

Próbuje, czekam na karetkę. Dziewczynka tez ranna ale żyje, mówi do mnie. W drugim pokoju szwagierka, oddycha ale głowa prawie przepołowiona... Jezu ile może jechać pogotowie? Godzinę? Jechało 4 min. Chłopiec zgon.

Dziewczynka długo z groźbą amputacji stopy ale wyszła z tego. Kobieta stan wegetatywny. Sprawca popełnił samobójstwo. Nie wiem natomiast co zadziało się w mojej głowie...bo po tym zdarzeniu zostałam dodatkowo ratownikiem med..."

Sylwia.
----------------------------------------------------------------------------------

"Jeden z moich pierwszych dyżurów w PR zespół jeszcze wtedy W w składzie ja młody ratownik lekarka rezydentka na pierwszym samodzielnym dyżurze i wiekowy kierowca od kręcenia kołem.
Pojechaliśmy do 2 miesiecznego dziecka, którego matka wezwała, że dziecko nie oddycha.

Pojechałem w nie swój rejon pamiętam jak dziś Wrocław Nowy dwór koniec miasta dalej już tylko port lotniczy, dziecko sine bez oznak życia nerwy stres po pół godzinnej reanimacji przyjechała nam karetka R do pomocy kolejna godzina reanimacji bez efektu i zgon.

To był piątek, całą drogę analizowalem czy aby na pewno wszystko zrobiliśmy dobrze czy mogłem zrobić coś jeszcze a nie zrobiłem. I choć wiedziałem wtedy, że daliśmy z siebie wszystko a dziecko było najpewniej nie do uratowania to przez wiele miesięcy mnie to gryzło. Nie mogłem spać w weekendy musiałem odreagować pracując lub imprezujac i upijajac się by nie myśleć o tym.

Z czasem zwyczajnie bałem się wyjazdów do dzieci aż zrządzeniem losu trafiłem awansem na zespół R71 gdzie od zawsze było wiadomo, że to erka która jeździ do dzieci. Od pierwszego dnia na stałej zmianie musiałem pokonać lęk i strach bo czekała mnie reanimacja noworodka potem w kolejnych tygodniach jeszcze jedna i kolejna w sumie w ciągu roku zaliczyłem 15 otrzymując ksywkę Jonasz, bo wszyscy byli pewni, że to ja tak przyciągam wyjazdy do dzieci.

Efekt był taki, że ja nabrałem przyzwyczajenia i przestałem się bać dzieciaków. Dziś byłbym głupcem twierdząc, że dziecko nie robi na mnie wrażenia, owszem robi ale nauczyłem się jednej ważnej rzeczy, że nie jesteśmy cudotwórcami jakkolwiek by nam się nie zdawało."

Aleksander.
----------------------------------------------------------------------------------

"Nasz nocny wyjazd kilka miesięcy temu do 6-latka, na którego spadła szafa. Zespół S niedostępny, zadysponowano zespół P, który odwołano zaraz po wyjeździe ze stacji, po czym zadysponowano drugi zespół P (nas - w kolejce).

Przyjechaliśmy, a tam grupa chyba Sikhów, którzy wsadzili dziecko do samochodu i jechali sami szukać szpitala (dlatego odwołano pierwszy zespół) ale nie znaleźli. Wyjeli go z samochodu i wrzucili niemalże nam do karetki na nosze.

W zapisie asystolia, generalnie przestał oddychać jakieś 15 min wcześniej z wywiadu który zebrałam od anglojęzycznych (jedynych) świadków. Anizokoria, brak reakcji na leki, podczas uciskania klatki krew tryskała uchem na ścianę karetki, najprawdopodobniej złamanie podstawy czaszki.

Zespół S dołączył po 8 min reanimacji, po dłuższym jej czasie lekarz stwierdził zgon. Ponieważ nastąpił w naszej karetce, trzeba było czekać kilka godzin na prokuratora oraz panów w białych rękawiczkach, którzy zabrali zwłoki. Razem z policją udaliśmy się do domu, w którym zdarzyło się nieszczęście. Stwierdzono, że chłopiec prawdopodobnie wspinał się na szafę by wyjąć dla siebie spodnie z górnej półki, wtedy szafa na niego spadła.

Została znacząco spowolniona przez kanapę, o którą się zaczepiła i istniała szansa, że może dziecko dałoby się uratować, gdyby siostra nie ruszała go z miejsca. Rodzina załamana, bo to jedyny syn, na 5 córek. Ten wyjazd został w pamięci."

Justyna.
----------------------------------------------------------------------------------

"3 lata temu pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia kobieta w 39 tygodniu ciąży umiera przy nas, w przedpokoju 2 letni chłopiec, mąż myślał że się poród zaczyna bo na ten dzień miała termin, pękł tętniące tętnicy nerkowej"

Kamil.
----------------------------------------------------------------------------------

"Ze mną do końca "zostanie" RKO powieszonego dziesieciolatka /niestety nieskuteczne/ gdy w domu miałam jego rówieśnika."

Dorota.
----------------------------------------------------------------------------------

"Oiom-przyjęty 7 letni chłopiec, przytomny, mówisz 'nie bój się' , na oddziale uśpiony, podłączony do resp. Po kilku minutach nzk, masywny obrzęk płuc, rko, zgon.. takie chwile zostają w pamięci na zawsze.. rozumiem Cię."

Gabriela.
----------------------------------------------------------------------------------

"Też miałem podobna sytuację gdy ojciec skatował własne dziecko. RKO w domu przez 4,5 godziny i walka do upadłego o życie chłopca. Niestety mimo takiej walki nie udało się dziecka uratować."

Robert.
----------------------------------------------------------------------------------

"Miałam reanimację 3-miesięcznego maluszka. Nieudana.
Inny wyjazd : Poród w 28 hbd - maleństwo zmarło. .... nie umiem nie płakać."

Dagmara.
----------------------------------------------------------------------------------

"Wypadek samochodowy. Cztery młode osoby jadące. Jeden z mężczyzn wypada, przez tylna szybę. Po zrobionym TK wychodzi że ma złamany w kilku miejscach kręgosłup i raczej już nie stanie sam na nogi. Patrzy na mnie i pyta: "czy w tym wypadku, nie zranił się mocno w twarz? mówi, że chce dobrze wyglądać na swym własnym ślubie -za tydzień...."

kolejny wyjazd: Miejsce zdarzenia:  stara kamienica.  Na miejscu jest już jeden ZRM. Zgłoszenie mamy do pobudzonej kobiety. Jak się okazuje, jest to młoda matka dwóch 10 letnich synów. Pracuje ciężko w ciągu dnia, a że to okres przed Świętami i chłopcy chcieli komputer, więc podjęła dodatkową pracę w nocy. Zostawiła chłopców samych w domu, którzy przed snem dali jej jeszcze sygnał telefonem, że grzecznie idą spać. Wróciła do domu koło 8 rano. Chłopcy w łóżeczkach... cisza.... Obydwaj zgon. Zatrucie tlenkiem węgla... Widok i reakcja matki nie do opisania.  W dodatku jej mąż zginął 3 lata wcześniej..."

Sebek.
----------------------------------------------------------------------------------

"Marzec 2012 katastrofa kolejowa w Szczekocinach... Wydobywany wraz ze strażą kolejne ciała ze zmiażdżonego pociągu ...Po chwili okazuje się że jednym ciał jest koleżanka ratownik...Która jako jedyna na alarm nie odpowiedziała ..."

Rm Ma
----------------------------------------------------------------------------------

"Wyciąganie z muszli klozetowej dwudziestotygodniowego martwego płodu też pozostawia ślady na psychice. A kiedyś na jakiejś wizycie pewna pacjentka powiedziała że ma niemiłosiernie stresującą pracę - wydaje kostiumy w teatrze..."

Łukasz.
----------------------------------------------------------------------------------


Niestety w Polsce personel Zespołu Ratownictwa Medycznego po traumatycznych przypadkach jest pozostawiony sam sobie. Przeżycie tak wielu traumatycznych przypadków wypala dziurę w głowie...


                                                                      fot. dansunphotos

Opisy przypadków wraz z wspomnieniami traumatycznych przypadków pochodzą z strony facebook Ratownictwo Medyczne - łączy nas wspólna pasja.